|
 Als je bij mij in de buurt woont komt het onderstaande verhaal je misschien bekend voor. Het is een van de eerste columns die ik lang geleden in het blaadje van onze nji heb geschreven. Ik heb het voor de gelegenheid wat opgeleukt voor jullie. Ik verbruik dit stukje niet omdat ik lui ben of omdat ik geen inspiratie heb, maar omdat ik het gewoon zo tof vind om bij stil te staan.
Ongeveer 10 jaar geleden dus zat ik op mijn fiets. Ik kwam van school en ik kreeg een rare inval. Alles wat ik om me heen zag, de bomen langs de weg, de tegels waar ik over heen scheurde, maar ook ikzelf bestond uit verzamelingen moleculen. En elk van die moleculen bestond weer uit een aantal atomen. In mijn scheikundeboek werden die dan voorgesteld als een hoopje bolletjes.
Denk je eens even in dat je hele lichaam opgebouwd is uit hoopjes van die bolletjes. Het zijn dan wel heel bijzondere bolletjes. Als je bij biologie hebt opgelet dan zul je wel weten dat het lichaam heel geraffineerd in elkaar zit. Tegen virussen en bacteriën (wat op zich al bijzondere dingetjes zijn) is er een gecompliceerd afweersysteem. Na het uitroeien van de monstertjes onthoudt het welke stoffen er zijn gebruikt zodat je de volgende keer dat je geïnfecteerd raakt meteen de goede antistof produceert en je er niet eens meer ziek van wordt. En dan nog zijn er mensen die beweren dat dit alles vanzelf is ontstaan. Daar kan ik niet bij. Zo iets ingewikkelds komt niet zo maar uit de lucht vallen, daar is over na gedacht.
Toch denk ik niet dat wij niets anders zijn dan een hoopje bolletjes die op interessante manier met elkaar samenwerken. In het christendom hebben we het vaak over de ziel. De ziel is geen tastbaar ding, we zullen nooit een of ander met bloed overgoten ding in ons hoofd vinden wat dan de ziel zou zijn. De ziel is ook meteen de reden waarom een robot nooit een levend iets zal worden. We kunnen geen zielen maken. We kunnen machines programmeren om mensen te imiteren, maar ik denk niet dat ze ooit als mens zullen functioneren.
Hoewel we dus lang niet alles in de wereld kunnen verklaren met ons 'bolletjes-model', blijft het interessant om de wereld op die manier te bekijken om te zien hoe ingewikkeld alles in elkaar zit.
|